Новелата се карактеризира со динамично дејство и сложена, нелинеарна структура. Композицијата подлежи на постојани и тешко предвидливи пресврти, кои не само што ја одразуваат повеќеслојноста на самата реалност, туку и ја истражуваат темата на експериментот како централна тема на делото.
Во оваа новела, Марковски ја истражува природата на човечкото постоење, неговите слабости и стремежи, со акцент на егзистенцијалните прашања и филозофските дилеми. Неговата стилска изразност и длабочина на размислување ја прават оваа новела значаен придонес во современата македонска литература.
